آبکاری نیکل می تواند دوام، سختی، رسانایی الکتریکی و مقاومت در برابر حرارت را به محصول اضافه کند، علاوه بر آن از خوردگی جلوگیری کرده و زیبایی آن را افزایش می دهد. قبل از دریافت خدمات آبکاری از یک پردازنده فلزی، ابتدا باید بین دو روش آبکاری تصمیم بگیرید: آبکاری الکترولیتی یا آبکاری الکترولس. آبکاری الکترولیتی به یک بار الکتریکی یا جریان مستقیم برای شروع یک حمام واکنش شیمیایی نیاز دارد که جسم آبکاری شده در آن غوطه ور می شود. آبکاری نیکل الکترولس (همچنین به عنوان پوشش اتوکاتالیستی شناخته می شود) نیازی به جریان الکتریکی یا تغییر ندارد، در عوض، فسفر به عنوان یک عامل کاهش دهنده شیمیایی در فرمولاسیون های شیمیایی استفاده می شود و هر دو روش محصول نهایی یکسانی دارند.
الکترولیز و آبکاری نیکل الکترولس چیست؟
آبکاری نیکل الکترولیتی سنتی به یک کاتالیزور و یک بار جریان مستقیم (DC) برای شروع یک واکنش زنجیرهای شیمیایی برای پوشش دادن یک جسم (زیر لایه) با یک لایه نازک نیکل نیاز دارد. با این حال، آبکاری نیکل الکترولس نیازی به کاتالیزور یا بار الکتریکی ندارد. در مقابل، فرمولهای آبکاری شده شامل یک عامل کاهنده شیمیایی (فسفر) است که به کاربر اجازه میدهد بدون پردازش بیشتر، بستر را بپوشاند. آبکاری نیکل الکترولیتی از یک کاتالیزور و یک بار جریان مستقیم برای ایجاد یک واکنش زنجیرهای شیمیایی استفاده میکند که این جزء را با لایهای از نیکل میپوشاند. از طرف دیگر، آبکاری نیکل الکترولس نیازی به کاتالیزور یا شارژ ندارد. در عوض، از جایگزین هایی مانند عوامل کاهنده شیمیایی، معمولاً فسفر استفاده می کند.
هر دو روش یک لایه نازک از نیکل را به سطح هدف اضافه می کنند، اما آبکاری نیکل الکترولس در مقایسه با آبکاری نیکل الکترولیتی، مقاومت در برابر سایش و خوردگی، روانکاری و ویژگی های عملکرد کمکی را ارائه می دهد. آبکاری نیکل الکترولس که به آن روکش اتوکاتالیستی نیز میگویند، در پروژههایی با مشخصات تلرانس تنگ قابل استفاده است و به راحتی در لایههای یکنواخت اجرا میشود. آبکاری نیکل الکترولیتی معمولاً در قسمتهای انتهایی و لبههای محور موتور ضخیمتر است و دقت یکسانی را ارائه نمیدهد. در فرآیند آبکاری الکترولیتی، چگالی رسوب با مدت زمان غوطه ور شدن محصول و تعداد آمپر اعمال شده در هر فوت مربع کنترل می شود.
فرآیند آبکاری نیکل
قبل از آبکاری نیکل، بستر باید تمیز و پیش تصفیه شود که بسته به نوع بستر و کاربرد مورد نظر محصول متفاوت است. سپس، محصول در یک سلول آبکاری متشکل از نیکل-فسفر محلول با بار مثبت قرار می گیرد. این بستر به طور خودکار یون های نیکل با بار مثبت را به سطح خود جذب می کند و یک پوشش ریز ایجاد می کند. آبکاری نیکل الکترولس نیازی به برق ندارد و برای جلوگیری از چسبیدن زباله به سطح نیازی به فیلتراسیون مداوم ندارد.
مزایای آبکاری نیکل الکترولس
آبکاری نیکل الکترولس مزایای زیادی نسبت به آبکاری نیکل الکترولیتی معمولی دارد، از جمله: ضخامت رسوب یکنواخت تر: آبکاری نیکل الکترولس دقیق تر از آبکاری الکترولیتی با تحمل به اضافه /{0}}.001 میلی متر است. می توان از آن برای رسیدگی به هندسه های پیچیده و جلوگیری از یک مشکل رایج به نام "اثر استخوان سگ" استفاده کرد، که زمانی رخ می دهد که آمپر بیش از حد بر سانتی متر مربع در طول آبکاری الکترولیتی اعمال می شود و منجر به رسوب ناسازگار می شود.
مقاومت در برابر خوردگی عالی
با توجه به ورود فسفر به محلول، آبکاری نیکل الکترولس مقاومت در برابر خوردگی بهتری ایجاد می کند. سپر الکترومغناطیسی بهبود یافته، فسفر همچنین مغناطیس را فراهم می کند و به پردازنده های فلزی امکان می دهد تا میزان تداخل الکترومغناطیسی را که در اطراف بستر رخ می دهد کنترل کنند. ثابت شده است که این ویژگی برای کاربردهای الکترونیک ضروری است.
سختی و دوام بیشتر
رسوبات آبکاری نیکل الکترولس را می توان تا حدود 90 درصد سختی مشابه کروم تحت عملیات حرارتی قرار داد و آبکاری نیکل الکترولس کم فسفر می تواند به پوشش های سختی راکول (RC) تا 63 دست یابد. در مقایسه، آبکاری نیکل روشن نوع II که توسط آبکاری الکترولیتی تشکیل شده است سختی پوشش 50 به علاوه Rc.
روانکاری تقویت شده
آبکاری نیکل الکترولس همچنین اصطکاک با مواد دیگر را کاهش می دهد که باعث بهبود روانکاری و کاهش زخم های سطحی می شود. پوششهای نیکل الکترولس نسبت به پوششهای نیکل معمولی شکلپذیری بیشتری دارند و کمتر در اثر استرس ترک میخورند، میشکنند یا میشکنند. با این حال، پوششهای نیکل خالص نوع I انعطافپذیری قابلتوجهی را برای برآوردن یا فراتر از مشخصات AMS2424 ایجاد شده توسط SAE ارائه میکنند. تطبیق پذیری بیشتر پوشش، آبکاری نیکل الکترولس را می توان تقریباً برای تمام زیرلایه های فلزی اعمال کرد، و هیچ محدودیتی در ضخامت پوشش وجود ندارد، آبکاری نیکل الکترولس نیز یک انتخاب عالی برای موادی است که بعداً بازیافت می شوند.
فرآیند آبکاری الکترولیتی
درست مانند آبکاری نیکل الکترولس، آبکاری الکترولیتی نیز با تمیز کردن و پیش تصفیه زیرلایه شروع می شود و در مرحله بعد، محصول در حمامی با پایه رسانا و نیکل دارای بار مثبت قرار می گیرد. هنگامی که جسم زیر آب می رود، یک جریان خارجی یا یکسو کننده به محلول اعمال می شود. آند نیکل به گونهای شارژ میشود که یونهای متصل به سطح زیرلایه را آزاد میکند و در نتیجه فرآیند آبکاری کامل میشود. برخی از موارد برای آبکاری الکتریکی مناسب تر از آبکاری نیکل الکترولس هستند، در اینجا به برخی از مزایای آبکاری الکترولیتی اشاره می کنیم:
خلوص مواد: آبکاری می تواند از 100 درصد نیکل ساخته شود، در حالی که آبکاری نیکل الکترولس نیاز به فسفر دارد. فرآیند آبکاری را می توان با سایر مواد فلزی مانند مس نیز انجام داد. آبکاری الکترولیتی به طور کلی ارزانتر از آبکاری نیکل الکترولس است و میتواند بازدهی بالاتری را با زمانهای چرخش کوتاهتر ایجاد کند که باعث میشود فرآیند کمی بهرهورتر شود. غلظتهای بالاتر نیکل رسانایی بهتری نسبت به آبکاری نیکل الکترولس دارد. پس از تصفیه، رسوبات نیکل می توانند تا دمای 1832 درجه فارنهایت را تحمل کنند.







