1. روش پردازش و دقت پردازش سطح دایره ای بیرونی
قطعات شفت، آستین و دیسک قطعات معمولی با سطح دایره ای بیرونی هستند. روشهای ماشینکاری رایج برای سطح دایرهای بیرونی عبارتند از: تراشکاری، سنگ زنی و روشهای مختلف تکمیل. تراشکاری مقرون به صرفه ترین روش پردازش برای سطح دایره ای بیرونی است، اما از نظر دقت اقتصادی، به طور کلی به عنوان یک روش ماشینکاری خشن و نیمه تکمیل برای سطح دایره ای بیرونی مناسب است. پردازش سنگ زنی روش اصلی تکمیل سطح دایره ای بیرونی است، به ویژه برای تکمیل قطعات پس از سختی و خاموش کردن مختلف بالا. Photofinishing یک روش ماشینکاری فوق العاده دقیق (مانند نورد، پولیش، سنگ زنی و غیره) پس از اتمام است که برای قطعات خاصی با دقت بالا و نیاز به کیفیت سطح مناسب است. از آنجایی که دقت ماشینکاری اقتصادی، زبری سطح، بهره وری و هزینه تولیدی که می توان با روش های مختلف فرآوری به دست آورد متفاوت است، لازم است یک روش پردازش معقول با توجه به شرایط خاص انتخاب شود تا قطعات واجد شرایطی که شرایط را برآورده می کنند، پردازش شوند. نقشه های قسمت
2. پردازش چرخش سطح دایره ای بیرونی
(1) روش اصلی پردازش سطح دایره ای بیرونی قطعات شفت در قالب چرخش خارجی، پردازش چرخشی است. اشکال اصلی پردازش عبارتند از: آهنگری بدون ماشین زباله و ریخته گری بزرگ از قطعات، کمک هزینه پردازش بسیار بزرگ است، به منظور کاهش خطای شکل دایره بیرونی خالی و انحراف موقعیت، به طوری که کمک هزینه پردازش بعدی یکنواخت باشد، تا قسمت بیرونی حذف شود. سطح مقیاس اکسید بر اساس پردازش دایره بیرونی، حاشیه برش کلی 1-3 میلی متر در یک طرف است. تراشکاری ناهموار قطعات آهنگری و ریخته گری کوچک و متوسط عموماً مستقیماً خشن تراشیده می شوند. چرخش ناهموار عمدتاً قسمت اعظم حاشیه خالی را قطع می کند (معمولاً از نمای مرحله خارج می شود) و هنگامی که سفتی سیستم فرآیند اجازه می دهد، باید مقدار برش بزرگتری برای بهبود راندمان تولید انتخاب شود. پیچ های نیمه تمام به طور کلی به عنوان یک فرآیند ماشینکاری نهایی برای سطوح با دقت متوسط استفاده می شود، اما همچنین می تواند به عنوان یک فرآیند پیش ماشینکاری برای سنگ زنی و سایر عملیات ماشینکاری استفاده شود. برای صفحات خالی با دقت بالا، می توان آن را مستقیماً بدون چرخش خشن نیمه تمام کرد. تراشکاری نهایی فرآیند ماشینکاری نهایی برای پردازش سطح دایره ای بیرونی و پیش پردازش قبل از اتمام ماشینکاری. Fine Vehicle فرآیند پردازش نهایی برای سطوح با دقت بالا و زبری ریز. برای پردازش سطح دایره ای بیرونی قطعات فلزی غیر آهنی مناسب است، اما از آنجایی که فلزات غیر آهنی برای سنگ زنی مناسب نیستند، می توان از تراشکاری ریز به جای پردازش سنگ زنی استفاده کرد. با این حال، تراشکاری خوب به ابزارهای ماشینی با دقت بالا، استحکام خوب، انتقال پایدار، تغذیه میکرو و بدون پدیده خزیدن نیاز دارد. در تراشکاری از ابزارهای الماسی یا کاربیدی استفاده می شود، زاویه انحراف اصلی ابزار بزرگتر است (45 o -90 o) و شعاع قوس نوک ابزار کمتر از 0 است.{15} }.0میلی متر، [1]
(2) استفاده از روش های تراشکاری
1) چرخش معمولی برای دسته های مختلف قطعات شفت پردازش دایره ای خارجی مناسب است و به طور گسترده ای استفاده می شود. تک دسته های کوچک اغلب از ماشین تراش اتاق خواب برای تکمیل پردازش تراش استفاده می کنند. تولید دسته ای متوسط و انبوه از تراش های اتوماتیک، نیمه اتوماتیک و تراش های مخصوص برای تکمیل عملیات تراشکاری استفاده می کند. 2) تراشکاری CNC برای تولید دسته ای کوچک تک تکه و دسته ای متوسط مناسب است. این برنامه روز به روز رایج تر می شود و مزایای اصلی آن انعطاف پذیری خوب، تنظیم کوتاه تجهیزات و زمان آماده سازی هنگام تعویض قطعات ماشینکاری شده است. زمان کمکی کمتر در حین ماشینکاری، که می تواند با بهینه سازی پارامترهای برش و تطبیق کنترل، کارایی را بهبود بخشد. کیفیت پردازش خوب، وسایل کمتر ویژه، هزینه آماده سازی تولید مربوطه پایین؛ الزامات فنی عملکرد ماشین ابزار کم است و مهارت ها، بینایی، روحیه، قدرت بدنی و سایر عوامل اپراتور بر آن تأثیر نمی گذارد. برای قطعات شفت، تراشکاری CNC برای ویژگی های زیر مناسب است. قطعات با ساختار یا شکل پیچیده، عملیات پردازش معمولی دشوار، ساعت کاری طولانی و راندمان پردازش پایین. قطعات با الزامات بالا برای ثبات در دقت ماشینکاری. قطعاتی که شرایط برش متغیری دارند، مانند قطعاتی که به دلیل ویژگی های شکلی نیاز به شیار، چرخاندن، رزوه های گردان و غیره دارند، در حین عمل آوری باید بارها میزان برش را تغییر دهند. دسته بزرگ نیست، اما هر دسته از قطعات با انواع متغیر و درجه پیچیدگی معینی جفت با کلید، سوراخ شعاعی (شامل سوراخ پیچ)، صفحه انتهایی با سوراخ توزیع شده (از جمله سوراخ پیچ) سیستم قطعات شفت، مانند شفت با فلنج، شافت با کلید یا سر مربع، همچنین می تواند در مرکز ماشینکاری تراشکاری پردازش شود، علاوه بر تراشکاری معمولی CNC، شیارهای مختلف، سوراخ ها (از جمله سوراخ های پیچ)، سطوح و سایر سطوح پردازش روی قطعات نیز قابل پردازش هستند. فرآیند بسیار متمرکز است، راندمان پردازش آن بالاتر از تراشکاری معمولی CNC است و دقت ماشینکاری پایدارتر و قابل اعتمادتر است. 3) روش پردازش سطح قطعه کار با ابزار ساینده برای سنگ زنی سطح بیرونی با سرعت خطی بالا را سنگ زنی می گویند. سنگ زنی یک روش برش با سرعت بالا با ابزار و لبه های متعدد است که برای تکمیل قطعات و ماشینکاری سطوح سخت استفاده می شود. سنگ زنی دارای طیف گسترده ای از فرآیندها است و می تواند به آسیاب درشت، آسیاب ریز، آسیاب ریز و آسیاب آینه ای تقسیم شود. ساینده ها (یا ساینده های) مورد استفاده در پردازش سنگ زنی دارای ویژگی های ذرات کوچک، سختی بالا و مقاومت در برابر حرارت خوب هستند، بنابراین می توان مواد فلزی سخت و مواد غیر فلزی مانند فولاد سخت شده، ابزار کاربید، سرامیک و غیره را پردازش کرد. در فرآیند ماشینکاری، ذرات زیادی به طور همزمان در حرکت برش شرکت می کنند و تراشه های بسیار نازک و بسیار ریز را می توان حذف کرد، بنابراین دقت ماشین کاری بالا و مقدار زبری سطح کم است. به عنوان یک روش تکمیل، سنگ زنی به طور گسترده ای در تولید استفاده می شود. به لطف توسعه سنگ زنی فشرده، موجودی را می توان مستقیماً به ابعاد و دقت مورد نیاز آسیاب کرد و در نتیجه بهره وری بالایی داشت.
